iake

I doubt, therefore I think, therefore I blog

วันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

ถอดเทป ไอดา ในงานเสวนา ยังจะทำ/เขียน/อ่าน/ขายหนังสืออยู่อีกหรือ

กล่าวต่อไปเบื้องหน้า เป็นการถอดเทป งานเสวนา เปิดตัวร้าน Book Re:public ในหัวข้อ ยังจะทำ/เขียน/อ่าน/ขาย หนังสืออยู่อีกหรือ? เมื่อ เสาร์ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๔ เฉพาะในส่วนของ ไอดา ไม่มีนามสกุล บรรณาธิการวารสารอ่าน

คนทำ บก.วารสารอ่าน, คนขาย เก็ตร้านเล่า, คนเขียน วรพจน์
(จากซ้าย) คนทำ บก.วารสารอ่าน, คนขาย เก็ตร้านเล่า, คนเขียน วรพจน์ (Book Re:public)

แม้จะได้รับการติดต่อจากคณะผู้จัดงานล่วงหน้ามาเป็นระยะเวลาพอสมควร แต่เอาเข้าจริงก็เพิ่งจะมานั่งคิด แล้วก็เตรียมการพูดเมื่อวานนี้เองอันที่จริง

ซึ่งก็จะเป็นข่าวร้ายสำหรับผู้ฟังอยู่สักนิดนึงตรงที่ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่กำลังทบทวนอย่างหนักอันที่จริง ว่า จะทำหนังสืออยู่อีกหรือ

หรืออันที่จริง จะให้ตรงกว่านั้นก็คือ ยังจะทำต่อไปอีกทำไม

และคำตอบที่ได้ก็ อาจจะชวนหม่นหมอง และเป็นการมองโลกในแง่ร้ายอยู่สักนิด เพราะว่ามันจะเป็นคำตอบจาก เอ่ม อารมณ์เก็บกด... ของ... ของคนทำหนังสือปัญญาชนเพศหญิง (ไม่มีลูกมีผัว) แห่งเจนเนอเรชั่นลูกหลง ที่ดำรงอยู่ ในประเทศ ที่ปกครอง ในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข

คือถ้าจะให้ขยายความนิยามต่าง ๆ ข้างต้นที่ว่ามานี่ก็จะต้องพูดกันยาวเกินไป แล้วก็จำนวนหนึ่งก็เป็นเรื่องที่ต้อง เก็บ แล้ว กดไว้ ต่อไปอย่างลูกผู้หญิงของประเทศนี้ ที่ต้องคำนึงถึง ขบวน แล้วก็ถ้อยคำอะไรทั้งหลายที่ใหญ่โตกว่าคำที่ เอาท์ ไปแล้วโดยที่ยังไม่เคยอินในสังคมไทยเนี่ย คำว่า สิทธิสตรี

เพราะฉะนั้นในวันนี้ ด้วยภาวะอารมณ์ที่ใกล้จะเป็นหญิงเสียสติเต็มที จึงไม่มีอะไรจะพูดถึงในประเด็นนี้ นอกจากการบอกตรง ๆ กับปัญญาชนเพศชายจำนวนนึงของประเทศนี้ว่า FUCK YOU และ FUCK OFF (เสียงปรบมือ) (จำนวนนึง ไม่ใช่ทั้งหมด)

สมัครสมาชิก: บทความ (Atom)